موسيقي ملي كشور براي رشد و تحول ، به موسيقي بومي اقوام ايراني نياز مبرم دارد ، به دليل آن كه نغمات موسيقي نواحي ايران ، زير بناي موسيقي دستگاهي رديف را شكل دادهاند.
" جهانگير نصري اشرفي" ، پژوهشگر موسيقي ، ضمن بيان اين مطلب افزود : موسيقي سنتي ايران ( موسيقي دستگاهي يا رديف ) با اين صورت مرسوم ، از دوره قاجار شكل گرفته كه در آن نوازندگان و موسيقي دانان با استفاده از موسيقي بومي اقوام سراسر كشور ، درون مايه خود و فن نوازندگي ، حالتها و يا جملاتي را به آن اضافه كردهاند.
وي با اشاره به اين كه موسيقي دستگاهي پيش از دوره قاجار وجود نداشته است ، گفت : موسيقي سنتي ايران تنها بخشي از موسيقي نواحي كشور است.
وي اظهار داشت : گوشه هاي اميري ، طبري ، ديلمان و گيلكي كه استاد " صبا " آنها را وارد موسيقي دستگاهي كرده و بسياري از نغمات و گوشه ها كه توسط استاد " علي اصغر كردستاني" به موسيقي رديف اضافه شده ، از نغمات ماندگار موسيقي بومي اقوام گيل ، مازن و كرد منشا گرفته است.
وي گفت : گوشه هايي چون حاجياني و بيدگاني نيز از نغمات بوشهر و كرمان به موسيقي دستگاهي راه يافته و مي توان هم اكنون از ساز و آواز مردم آن مناطق شنيد.
اشرفي در خاتمه تصريح كرد : موسيقي دستگاهي از موسيقي بومي اقوام ايراني نشات گرفته شده كه اين نغمات به دست توانمند هنرمندان چيره دست دوره قاجار ، با تغيير فرم جزيي به شكل كنوني خود درآمده است.
